?

Log in

[Dutch] Racedag

8:00 uur, ik ben exact één minuut voor de wekker wakker. Op zondag nog wel. Shit, het regent buiten. Na het douchen trek ik kort-kort aan met lang-lang er overheen. De buurman loopt ook de 10km en zijn vrouw gaat mee als publiek, kan zij mooi ook op mijn rugzak letten. Een pasta-ontbijtje, kop koffie, emmer water, flesje water inpakken. Nog even in alle rust toiletteren en voortdurend dat ongeloof in je hoofd: "Holy shit, ik ga vandaag 10km rennen! En die afstand heb ik tot nu toe slechts 1x eerder gelopen! En gisteren heb ik nog vijf uur lang gewandeld in de Waterleidingduinen! Kan ik dit?"

09:40 uur *dingdong* Ah, daar zijn de buurtjes. Naar het metrostation alwaar andere mensen in sportieve kleding ook langzaam binnendruppelen. De metro is bommetjevol met toeschouwers en deelnemers. Alles stroomt er op Beurs weer uit.

10:25 uur. Ik waag het er op. Terwijl Lee Towers iedereen toezingt, trek ik mijn lang-lang uit en stop het in mijn rugzak. De buurvrouw wenst ons succes. Terwijl we achter het stadhuis langs lopen klinkt het kanonschot en vertrekken de marathonlopers. Ik stel me op in vak D, de buurman in vak C. En dan begint het wachten en komen de zenuwen. Smartphone checken. Endomondo standby? Muziek klaar? Nog een paar slokken water en toch nog maar een keer de blaas legen. *knal* Daar is het kanon weer en gaat de eerste groep van de 10km lopers. Ik sluit aan en wacht tot het mijn beurt is om in sukkeldraf over die startlijn te lopen. Nog even een foto van mezelf op Facebook gooien. Dan renmuziek aan, op random. Verras me maar. Gangnam Style. Mijn hemel. Ik grinnik, doe mijn oortjes in en haal diep adem. Bijna tijd.

10:55 uur. Daar gaan we. Wandelend, dan snelwandelend en uiteindelijk een soort van hardlopend! God is a DJ. Kippenvel die eerste paar honderd meter. Juichend publiek, ik word links en rechts ingehaald door gretige scholieren. I don't care, ik loop m'n eigen tempo. Linksaf bij de 'olietonnen' de Blaak op. In mijn oortjes klinkt de robotvrouw van Endomondo "One Kilometer, Time: 6 minutes, 55 seconds" Netjes. Binnen de 75 minuten finishen is mijn haalbare doel. Station Blaak komt in zicht, de kubuswoningen. "IK VIND JE LEKKER!" zingen De Kraaien me toe. Dat vind ik nu ook. Ondertussen is het hindernislopen begonnen. Snellere renners halen me in terwijl ik zelf de eerste wandelaars wil passeren. Ik vervloek drie meiden die midden op de weg ineens besluiten dat ze moe zijn en recht voor mijn neus gaan wandelen. Het zal niet de laatste keer zijn deze dag....

Linksaf bij het Oostplein. Enige commotie. Een vrijwilliger in een reflecterend hesje springt recht voor mijn neus, zwaait met z'n armen en schreeuwt naar de renners om mij heen "STOPPEN! DRIE SECONDEN!". Ik wil 'm ontwijken, maar meteen achter hem kruist een motoragent onze route met een eenzame hardloper achter zich aan. Ik ren weer door, me afvragend wat dat precies moest voorstellen. Op de Boezemstraat breekt de zon ineens door. "Welcome to St. Tropez." komt door op m'n smartphone. Hoe toepasselijk. Een DJ langs de weg probeert lopers en toeschouwers met de armen te laten zwaaien. Ik doe even mee. Om mij heen grijpen sommige lopers al naar flesjes water die door vrienden en familieleden langs de route worden aangereikt. Ik moedig een deelneemster van drie keer mijn omvang aan als ik haar inhaal. "Gaat goed!" roep ik en geef haar een fistbump. Ze lacht me toe en gaat verder met haar eigen race. "Three kilometers." hoor ik. En nog perfect op schema. Precies in de maat van "Year of Summer" stuiter ik verder.

Scherp rechts, Boezemlaan - Kralingse Plaslaan. Een bandje speelt, kinderen staan klaar om high-fives uit te delen, sommige huizen hebben de voordeur openstaan met een bordje "TOILET" in de tuin. Voor mij haakt een dame af en loopt zo'n huis in. Een andere loper - een Aziatische dame - wordt op de huid gezeten door haar fotograaf. De man rent rondjes om haar heen en schiet tientallen foto's vanuit elke mogelijke hoek. Ik zou 'm allang een schop hebben verkocht. Het zigzaggen tussen wandelende, bellende en WhatsAppende scholiertjes begint weer. Doe dan NIET mee! Ik mopper even, maar gelukkig is "Cassius in the house" en mijn humeur wordt weer beter. 5km bord in zicht, ik hunker naar die waterpost!

De Kortekade op. In een slagveld van karton en sponsjes grijp ik naar een bekertje water. "Revolutionair drinksysteem" mijn reet! Geen sponsje in mijn beker. De helft van mijn water gaat naar binnen, de andere helft naar de grond of m'n shirt. Blij dat ik geen AA-drink heb genomen. Maar goed, er is wat vocht binnen, we zijn over de helft! "Catch 'em by surprise!" moedigt Busta Rhymez me aan terwijl ik de Oudedijk op ren. Het is warm, maar mijn lichaam protesteert nog niet. Geen steken, geen pijntjes, ik ben verbaasd!

De Oostzeedijk Beneden is lang. Ik zweer dat ik sommige gezichten en shirts al vaker heb gezien. De eerste vermoeidheid zet in. Op de tanden bijten en een lang stuk helling omhoog. Rechtsaf de Slaak op. "Seven kilometers". Het jezelf-aanmoedigen begint. "Je gaat dit verdomme uitlopen zonder stoppen." knarsetand ik. Precies op dat moment kom ik langs een ambulance, scherm er om heen, politie erbij, ingestorte loper. Ik schud m'n hoofd leeg en zet m'n blik weer op oneindig. Niet aan denken, doorgaan. Gerdesiaweg, Boezemweg, Goudsesingel. Hey, dit was die plek waar daarstraks die ene hardloper met motoragent langskwam. Holy shit! Terwijl ik net de 2km aantikte kwam die malloot al voorbij richting de 8km! Bizar. Een eerste steek dient zich aan in m'n zij. De Swedish House Mafia trekt me de Mariniersweg in. Een stel idiote tieners staat langs de route duckface-foto's van elkaar te maken. Ik besluit er zo dicht mogelijk langs te rennen en met een gilletje springen ze op het laatste moment achteruit. Met een valse grijns vergeet ik even m'n klagende lichaam.

De kubuswoningen dienen zich voor de tweede keer aan! Oh god, niet ver meer! Ik ga dit halen! Terwijl ik bijna hijgend de Blaak afren zie ik vanuit mijn ooghoek de Marathonlopers in tegenovergestelde richting gaan. Die hebben er al ruim 30 km op zitten op dat punt. Wie ben ik dan nog om te klagen? Ik spreek m'n laatste beetje energie aan. Een percussieband trommelt me richting de laatste bocht de Coolsingel weer op. Ik doe mijn oortjes uit. Nog 500 meter. Al dat volk links en rechts van me! "Kom op, Rob!" "Je bent er bijna, Rob!" "Hou vol, Rob!" Degene die heeft bedacht om je voornaam op de 'bib' te laten drukken verdient een prijs. Wat een runner's high! Ik wil grijnzen en juichen en mijn handen de lucht in gooien als ik die finishlijn over ga, maar ik heb er de kracht niet meer voor.

Maar ik finish. Ik heb het gehaald. En kan meteen geen kant meer op. File richting de medailles, de toiletten, de banaan, het water, de AA-drink. Ik ben heet, duizelig. Die banaan is de lekkerste die ik ooit gegeten heb. Ik staar als een zombie naar m'n medaille. 10 kilometer, het staat er echt. Als vee worden we richting de uitgangspoort geduwd. Ik wil m'n wachtende vrienden en de buurvrouw bellen, maar het netwerk is overbelast. En de graveerstand is nergens te vinden. Chaos. Uiteindelijk komt alles goed. Bij het graveren hoor ik dan eindelijk mijn tijd. 1:14:09. Stiekem had ik beter verwacht, maar ik klaag niet. Met alle hindernissen toch constant gerend, niet stukgegaan, niet gewandeld en binnen de 75 minuten gebleven. Ik teken er voor. Met medaille om de nek en startnummer nog op de borst ga ik met een groepje uiteindelijk de metro weer in. Naar huis, naar bad. Terwijl ik uiteindelijk lig te weken, droom ik over m'n volgende doel. Bruggenloop? Dam tot Dam? En ineens realiseer ik me iets. Ik ben verslaafd. Help......

Eye caramba.

A few weeks ago I went to my optician for my annual checkup. Once again my eyesight dropped. Contact lenses are now a whopping -13 and -11.5. As a precaution, the optician advised me to get a more in-depth checkup with a doctor of optometry (who looks at the entire eye in stead of just the front of the eye).

Last friday, I had that appointment. Eyes were sedated, I got pupil-dilating fluids and the doc shoved some sort of microscopic lens against my eye so he could look me deeeeeep into my eyes (harhar).

Long story short: my right eye has a few retinal tears (tear as in rupture, not the stuff you cry) that need lasering to repair. To prevent the possibility of retinal detachment. So tomorrow I'm going back for basically the same show, with the addition of a friggin' laser shot right INTO my eye to fix those tears. This is not the same as lasering to correct your shortsightedness, that's just the front, the cornea. This is a laser going right INTO my eye.

Needless to say I'm very anxious. Yes, this has been done millions of times before, but if there are two areas I REALLY don't like doctors messing around, it's my eyesight and my hearing.

You did WHAT?

I just signed up for a 6K Charity run. Sept 30th, The Hague. For the kitties!

Thank you's

Thank you to hiryu, thaily, her brothers and especially her mother for a wonderful Christmas dinner and their enjoyable company.

I am blessed to have friends like you guys.

Shit getting done! (update)

- take measurements of the decorated ceiling elements, then find decent lamps/armatures, no more sad little lightbulbs on the ceiling. (I still have 6 of those, WTF.) Of the 7 places I want new lights and armatures, one has been changed, for two others I have the lights but still need installing.
- take measurements of my fireplace and find appropriate bio-fuel burner to install (no wood-burner or electric one) Design burner bought, cleaned 3 pounds of ashes out of the chimney (thanks, previous owner!), now it turns out I need to level the backwall of the fireplace before I can hang the burner in its place. Argh.
- get old bike fixed one last time before it dies. I'm too ashamed of the current state of my bike to bring it to a repair shop. New valve stems bought, hope that will solve the problem. Still have to change it.
- reach my weight goal so I can buy the new bike I promised myself. (This week no treats!)
- find cheapest planeticket to New Orleans for any time in 2012 and book it. (More specific: second half of November, just had an invitation to celebrate Thanksgiving in the US)
- find a good solution for hiding the cables that are currently running along the walls of my livingroom and bedroom. Cable 'serpentine' bought, now I have to stuff my cables into that thing.
- get 2 decent beds for my guestroom, get rid of the old ones (will happen on dec 11)
- see if I can find more furniture for guestroom
- move all non-essential sh*t from 'ironing-room' to attic
- Study for part 2 of ITIL V3 training.
- Fill out job-evaluation questionnaire.
- put up the bird feeder on the balcony again
- smash the current wireless doorbell to pieces and buy a set that DOES work properly.
- Buy a new (cheap) suit at C&A or Makro (deadline: dec 12)
- Bring bag with old coffee capsules to Nespresso-shop for recycling
- Check if I should switch healthcare providers. If yes, make it happen.
- Send scans of taxpapers to tax-advisor.
- File ALL the paperwork!

Also done:
* Glued/hammered metal keyhole covers on my cupboard doors
* Brought suits to tailor for modifications, bought new dress shirts as well.
* All X-mas cards sent!

New and updated to-do list:
* Find a way to get backwall of fireplace egalized (maybe put ad up on werkspot.nl)
* Find 4 more lights to replace the sad little lightbulbs
* Get the 2 bought lights installed (one requires extra work and 10-inch-long screws....)
* Put cables in 'serpentine'
* Pick up suits on thursday night
* Get a haircut thursday night
* Gather additional data for tax advisor to adjust my monthly payments
* Finish the photoalbum of our Scotland trip before the end of the month
* Digitalize the notebook from my Namibia trip
* Fix bike
* Book planeticket for New Orleans, november 2012
* Mayyyyyyybe get a ticket for Sziget (caveat: Liz & Erik's wedding is very close to that week)
* Pray for frost so my handymen get frost-leave from their construction work and can come install my new secondhand kitchen

December

I hereby announce December as Getting Sh*t Done month. My list of said sh*t, mostly for own reference:

- take measurements of the decorated ceiling elements, then find decent lamps/armatures, no more sad little lightbulbs on the ceiling. (I still have 6 of those, WTF.)
- take measurements of my fireplace and find appropriate bio-fuel burner to install (no wood-burner or electric one)
- get old bike fixed one last time before it dies.
- reach my weight goal so I can buy the new bike I promised myself.
- find cheapest planeticket to New Orleans for any time in 2012 and book it.
- find a good solution for hiding the cables that are currently running along the walls of my livingroom and bedroom
- get 2 decent beds for my guestroom, get rid of the old ones (will happen on dec 11)
- see if I can find more furniture for guestroom
- move all non-essential sh*t from 'ironing-room' to attic
- Study for part 2 of ITIL V3 training.
- Fill out job-evaluation questionnaire.
- put up the bird feeder on the balcony again
- smash the current wireless doorbell to pieces and buy a set that DOES work properly.
- Buy a new (cheap) suit at C&A or Makro (deadline: dec 12)
- Bring bag with old coffee capsules to Nespresso-shop for recycling
- Check if I should switch healthcare providers. If yes, make it happen.
- Send scans of taxpapers to tax-advisor.
- File ALL the paperwork!

Lounging and flying

So, here I am in the KLM Royal Crown Lounge at Schiphol Amsterdam Airport. 4 hours from now my flight to Bangkok wil depart, and the next three weeks I'll be working in an office at a shipyard 2 hours south of Bangkok, 6 days a week, 10 hours a day.

So this trip is not gonna be a cakewalk and certainly not a vacation. I'm gonna have to work my ass off and only have 2 seperate days to have a look around in a province where there's hardly anything to see (unless you're into transsexuals and underaged boys and girls, in which case you could visit Pattaya). Still this'll be my first ever visit to Asia, and if there's one thing that would ever draw me to Asia, it's the food. And the tigers, but no time for those on this trip.

I started my culinary discoveries yesterday in a Thai Restaurant in my hometown together with thaily and hiryu. Never again will I stoically try to munch on a big slice of chili pepper. Unless I check it for seeds first. Yowza. But the food was good!

And today I'm experiencing another first: sitting in an airline lounge. Perk of travelling for a petrol-related company, they have special deals with airlines because of the many flights they book. So if you ever wondered what it's like to sit in one of those posh lounges, I will now divulge its secrets.

First: hundreds of spacious comfy chairs, all with their own power socket for charging laptops and mobile phones. A rack with all the international newspapers, 10 shower rooms for transit passengers wanting to freshen up during their brief stay on the airport, a service desk for all your flight-related questions (you want to upgrade to Business Class? Change your seat? It can be arranged), lots of TV's ranging from CNN to Eurosport to MTV(??). If you really need a nap there's a separate "deep rest" area with small cubicles, lie-down reclining chairs and dimmed lights. In the lounge there's soothing music playing in the background (Pavarotti, now Elton John) and there's a free bar and buffet. Everything self-service, but if you want to pour yourself a quadruple bacardi-and-coke no one's stopping you. Beer and mixer spirits are freely available: brandy, gin, whisky, rum, wine, just step up, pour and enjoy. Wow.

And the food? Everything from salty nibbles to old cheese to soup, stew, salad, bread and of course fresh fruits, fruitjuices, coffee, tea, soda's and mineral water.

But still... despite all this, I still wonder why business class tickets are four times the price of an economy one. Sure, you have this lounge, you get your own check-in desk, priority loading and unloading of your luggage, roomy seats on the plane, better food created by top chefs, more service, champagne, etc. etc. But think of how much more value you could get out of your (or the company's) money by spending the price difference in your destination country instead?

I'm an idealist and a dreamer. I know. Money makes the world go round, I know that too. Maybe I'm experiencing "vicarious shame" for sitting here and knowing I'm out of place? Oh well, might as well pour myself another fresh OJ while I'm here... No gin. Alcohol and flights don't mix well.

Hey Ionotter!

Spammy replies

Anyone else getting these spammy replies to their journal posts? Along the lines of:

- I normally never follow a blog, but yours is great, lol.
- I agree with what you're saying. Great post.
- I don't bookmark sites, but I will bookmark this!!!

They're bloody annoying, especially when they're non-replies to the posting of Chewbaaka's passing.

Goodbye Chewbaaka

A letter from Laurie Marker, founder of the Cheetah Conservation Fund:

My dear friends,

With the deepest sorrow, we said goodbye to Chewbaaka today. In late February, a rabid kudu jumped into Chewbaaka’s enclosure. Despite being almost 16 years old, Chewbaaka attempted to kill the kudu, suffering bruises that covered his entire abdomen and hind legs. He did not appear to have internal injuries, but I think that given his age and the age-related kidney disease that was diagnosed last year, the insult to his body was too much for him to overcome. Despite our best efforts, he did not recover.

Chewbaaka has been my best friend since he was brought to me in 1995, only 10 days old and seriously ill. Even as young and ill as he was, he was such a fighter that he pulled through, and he and I developed a deep bond that lasted his entire lifetime. We trusted each other completely. We were partners.

I’ve said before that Khayam, the first cheetah I raised, showed me the problem facing cheetahs, and Chewbaaka showed me the solutions. As a team, he and I demonstrated to tens of thousands of Namibian children and adults that we could live together peacefully. He made Namibians proud of their natural heritage. He convinced men who had killed cheetahs all their lives to put down their guns and work to protect this fascinating animal. He was featured in television documentaries and articles in National Geographic, Smithsonian, Africa Geographic, and Readers’ Digest. People all over the globe knew him or knew of him.
Even for a cheetah, Chewbaaka had a special bearing, a regalness that people often commented on. It was as if he knew he was the king of CCF. In my heart he will always be king of CCF.

We have been working to develop a planned giving program in Chewbaaka’s honour, called the Chewbaaka Society, and I will provide more information about that in the next few months. But for now I wanted you to know the sad news of the passing of this legendary animal, my great friend Chewbaaka.
Thank you to everyone for your concern and support during this sorrowful time.


Farewell, you beautiful creature.